Zebûr 95

1 Werin em bi şahî bang bikin Xudan,

Ji zinarê rizgariya xwe re bi şahî bikin qêrîn,

2 Em bi spasî derkevin pêşberî wî,

Em lavijên şahiyê bêjin ji bo wî!

3 Çimkî Xudan, Xwedayekî mezin e,

Di ser hemû îlahan de ew padîşahê mezin e.

4 Derên kûr ên erdê di destê wî de ne,

Bendavên çiya jî yên wî ne.

5 Derya ya wî ye, çimkî wî afirandiye,

Erd jî bi destê wî çêbûye.

6 Werin em biperizinê û şa bibin,

Li pêş Xudanê ku em afirandine herin ser çokan.

7 Çimkî ew Xwedayê me ye,

Û em jî gelê mêrga wî,

Miyên ber destê wî ne.

Xwezî we îro dengê wî bibihîzta,

8 Wek li Merîbayê û wek roja Massayê li çolê,

Dilê xwe hişk nekin.

9 Li wir bav û kalên we, di gel ku karên min dîtin,

Wan ez sihêtî kirim û ez ceribandim.

10 Çil salan min derdê wî nifşî kişand,

Min got, «Ev miletek dilşaşbûyî ye,

Wan bi riyên min nizanibûn.»

11 Loma min bi hêrs sond xwar:

«Ewê nekevin rihetiya min.»