Zebûr 131

Lavija Hecê ya Dawid.

1 Ya Xudan, di dilê min de quretî tune,

Û çavê min ne li jor e.

Ez bi karên mezin re,

Bi karên ku min derbas dikin re, bilî nebûm.

2 Belê, min xwe aş kir û ez bêdeng mam,

Wek zarokê ku ji şîr hatiye birrîn û di himêza dê de ye,

Canê min jî wusa bi min re ye.

3 Ey Îsraêl, hêviya xwe bi Xudan ve girêde,

Ji niha û heta her û her!