Zebûr 42

Ji bo şefê muzîkê, Maskîla lawên Korah e.

1 Wek bêrîkirina xezalê ya ava newalan,

Canê min jî wusa bêriya te dike, ey Xwedê!

2 Canê min ji Xwedê re, ji Xwedayê jîndar re tî bûye;

Ezê kîngê vegerim û li pêş Xwedê bêm dîtin?

3 Ji bo ku her roj ji min re gotin «Xwedayê te li ku ye?»

Bi şev û bi roj hêstirên çavê min, bûn xwarina min.

4 Gava ku tê bîra min, dilê min dike kizirîn,

Çawa ez bi civatê re dimeşîm,

Bi şahî û dengê spasî,

Bi qelebalixa ku dike ceng,

Bi wan re heta mala Xwedê dimeşîm.

5 Tu çima xemgîn î ey canê min,

Bo çi dinale hundirê min?

Hêviya xwe bi Xwedê ve girêde,

Ezê dîsa jê re spas bikim;

Çimkî ew e rizgarkar û Xwedayê min.

6 Dilê min xemgîn e,

Ji ber vê yekê, ji diyarê Erdenê,

Ji çiyayên Hermonê, ji Çiyayê Mîtsarê,

Loma, te bibîr tîne.

7 Kûrahî deng li kûrahiyê dike, bi gurmîna leylanên te,

Di ser min re derbas bûn, hemû pêl û avên te.

8 Bi roj, Xwedê kerema xwe nîşan dide,

Bi şev lavijan dibêjim, dua dikim,

Ji Xwedayê jiyana xwe re.

9 Ez ji zinarê xwe, ji Xwedayê xwe re dibêjim:

«Te çima ez jibîr kirim?

Çima ezê di bin zora dijmin de,

Şîndar bigerim?»

10 Tevahiya rojê çaxê ku dijminên min, bela xwe di min didin,

Ji min re dibêjin: «Ka li ku ye Xwedayê te?»

Li zora min diçe, wek ku bipelçiqînin hestiyên min.

11 Tu çima xemgîn î ey canê min,

Bo çi dinale hundirê min?

Hêviya xwe bi Xwedê ve girêde,

Ezê dîsa jê re spas bikim;

Çimkî ew e rizgarkar û Xwedayê min.