Zebûr 12

Ji bo şefê muzîkê, bi sazên heşt têl re,

1 Xelas ke ya Xudan, dilsoz neman,

Diqedin mirovên ewle li nav mirovan.

2 Herkes ji cîranê xwe re derew dibêje,

Bi xweşekî, bi durûtî dibêje.

3 Wê Xudan, lêva hemû xweşekan,

Devê hemû zimandirêjan bibirre.

4 Ew ku «Em bi zimanê xwe serdest derdikevin,

Lêvên me yên me ne,

Kî efendiyên me ne?» dibêjin.

5 Ji ber bindestiya mexdûran,

Ji nalîna feqîran,

Xudan dibêje: «Niha ezê rabim,

Aştiya ku wan bêrî kiriye ava kim.»

6 Gotinên pak in gotinên Xudan;

Dimînin wî zîvê ku bi agirê tenûrê,

Heft caran hatiye dadan.

7 Tu wan biparêze ya Xudan,

Dûr bigire ji vî nifşê xeraban!

8 Çaxê ku nizmîyê di nav mirovan de dît raxbet,

Xerab û xerabî li her derê derket.