Ûnis Diçe Nînewayê

1 Peyva Xudan cara diduyan ji Ûnis re hat:

2 «Rabe, here Nînewayê, wî bajarê mezin û ya ku ezê ji te re bêjim bide bihîstin.»

3 Ûnis rabû û li ser peyva Xudan çû Nînewayê. Nînewa bajarekî wisa mezin bû ku bi qasî rêveçûna sê rojan bû.

4 Ûnis ket bajêr, qasê rojekê rê ve çû û bi dengekî bilind got: «Çil roj bi şûn de, wê Nînewa serobino bibe.»

5 Xelkê Nînewayê bawerî bi Xwedê anî. Rojî girt û ji mezinan heta biçûkan, her kesî çûx wergirt.

6 Gava ku padîşahê Nînewayê ev yek bihîst, ji ser textê xwe rabû, xeftanê xwe deranî, çûx li xwe pêça û li ser xweliyê rûnişt.

7 Piştre li Nînewayê ev ferman da: «Fermana padîşah û giregiran ev e:

‹Divê ne mirov û ne jî heywan tiştekî bixwe an vexwe. Herwiha pez û dewar divê neçêrin û avê venexwin.

8 Bila hemû mirov û heywan çûx li xwe bikin û bi hêzdarî gazî Xwedê bikin. Bila her kes ji riya xerab bizivire û destê xwe ji zordariyê bikişîne.

9 Kî zane? Belkî wê gavê Xwedê fikra xwe biguhere, dev ji hêrsa xwe ya mezin berde û em helak nebin.›»

10 Xwedê kirinên Nînewayiyan dît. Ew ji gunehên xwe zivirîbûn. Li wan hat rehmê, fikra xwe guhert, tiştê ku soz dabû bîne serê wan, nekir.