Duaya Ûnis

1 Ûnis ji zikê masî, ji Xwedayê xwe Xudan re dua kir û got:

2 «Min di tengahiya xwe de gazî Xudan kir

Û wî bersiva min da.

Min ji binê diyarê miriyan kir hawar,

Te dengê min bihîst.

3 Te ez avêtim kûrahiyê, binê deryayê.

Pêlên avan ez rapêçandim,

Hemû pêl û şîpên te di ser min re derbas bûn.

4 Min got: ‹Ez ji hizûra te hatim avêtin,

Lê belê cardin ezê li Perestgeha te ya pîroz binêrim.›

5 Avê ez rapêçandim, gihîştin heta ber dêv,

Kûrahiyê dor li min pêça,

Kevz li serê min herbilî.

6 Ez daketim binê çiyan,

Dinya, her û her li ser min hat radan.

Lê ey Xwedayê min Xudan,

Te canê min ji çalê deranî.

7 Gava ku canê min dixeriqî, min Xudan bibîr anî.

Dua min a ji bo te

Gihîşt perestgeha te ya pîroz.

8 Yên ku xwe dispêrin pûtên derewîn,

Ji te re dilsoz namînin.

9 Lê belê ezê bi dengekî bilind spasiya te bikim

Û ji bo te gorî pêşkêş dikim;

Ya ku min soz daye, ezê bicih bînim.

Xilasbûn ji Xudan tê.»

10 Xudan li masî emir kir û masî Ûnis vereşiya bejahiyê.